این روزهایِ من

من ، یک آدم معمولی ام!

" علامت سوال "

برای داشتنش چکار کردی؟!

۵ نظر ۳ + ۰ -

" نقطه ضعف "

نشسته آن طرف میز، سرش را بالاتر از صفحه ی لپ تاپش می آورد و زل میزند توی چشم هایم و می گوید: " قیافت غلط اندازه." سرم را بالا  می آورم؛ ابروهایم را می دهم بالا و نگاهش می کنم و پوزخند میزنم. ادامه می دهد: "خیلی خودتو قوی نشون می دی، در حالی که یه حجم بزرگی از ضعف رو داری. نمیزاری کسی بفهمه قوی نیستی." یخ میکنم و تمام تنم آوار می شود، شانه هایم می افتند و لبخند میزنم و چیزی نمی گویم ." خودتو پشت همین حرف نزدن هات قایم کردی." نگاهش می کنم و از پشت میز بلند می شوم. دوست دارم سرش داد بکشم .درست زده وسط خال؛ من چیزی به بزرگی قوی نبودن را از عالم و آدم پنهان می کنم. 

۶ نظر ۷ + ۰ -

" قدر"

  • دلِ شکسته
  • جانِ بی قرار
۱ نظر ۷ + ۰ -

" ماذا فازا ؟ "

قبل ترها اگر روزه نمی بودی، باید جواب پس می دادی، این روزها اگر روزه باشی باید جواب پس بدهی.
۶ نظر ۹ + ۱ -

" تو "

خدا هم بچه بازی ش گرفته. بعضی چیزا رو نشونت میده، میری سمتش، نگاش می کنی، خوشت میاد، احساس خوشحالی ذره ذره وجودتو میگیره از داشتنش همین که دست می بری برش داری، دستشو پس می کشه و لبخند خبیثانه ای میزنه و میره و تو می مونی با یه بغض درشت از نداشتنش. درست مثل دختر بچه ای لوس ننر که عروسکشو نشونت میده، همین که دست میبری بگیری ازش دستشو می کشه و برات زبون در میاره و میره . تو میمونی و یه بغض از نداشتنش.
۱ نظر ۳ + ۰ -

" بعد از 18 سالگی م "


+ مردا دخترای شاد و شنگول رو بیشتر می پسندن

_ خیلی وقته که دیگه دخترِ شادی نیستم.


پ ن : این روزهایِ من امروز چهار ساله شد.

۱ نظر ۶ + ۰ -

" فوبیا "

به زیر پل نگاه می کنم. به ماشین هایی که با سرعت سرسام اور رد می شوند. دارم فکر می کنم اگر همین الان پل بیاید پایین تمام می شوم به راحتی.لق لق نوارهای اهنی زیر پاهایم را حس می کنم و نا خودآگاه می خوانم :" الله لا اله الا هوالحی القیوم لا تاخذه ... "

۳ نظر ۵ + ۰ -

"من "

درست مثل فوتبالیستی که تازه اومده تیم فجر شهید سپاسی؛ داره تمام وجودشو میزاره فصل بعد بره پرسپولیس.

۲ نظر ۲ + ۰ -

" آدمِ خیس، هراس باران ندارد"

زندگی خیلی بیشتر از قبل داره میزنتم زمین و من عجیب تر از همه ی سال های عمرم دارم می جنگم، تقریبا هر لحظه دارم مسابقه می دم، سرسخت تر از قبل. لحظه به لحظه، نفس نفس میزنم ولی کم نمیارم . و عجیب تر اینکه توی تمام لحظه هام تنهام. تنهام و هنوز وایسادم. نمی دونم به چی امید دارم که دارم می دو ام. چیزی نیست در واقع که امیدوارم کنه الا یک عبارت به ظاهر مسخره که داره هی تکرار می شه " یکبار بیشتر جوون نیستی و همه چیزدست خودته."

+نمیدونم این بار چندمی هست که می ام این صفحه رو باز می کنم، می نویسم، بعد هم کنترل آ می گیرم و دلیت میزنم و همه ی حرفای توی گلو موندمو برمیگردونم سرجاشون. این ساعت و این لحظه قبل از دلیت یکی بهم گفت: ترسو.

۳ نظر ۱۲ + ۰ -

" شیر خشکِ نان "

میگم اگر ندارید پس اینایی که چیدید این بالا چیه؟ میگه :" خانم! اینا برای نوزادای نارس هست؛ شما ماشالا دیگه بزرگ شدی! الویت با اوناس "

۲ نظر ۷ + ۰ -

" با این سن ت خجالت هم می کشی؟ "

بزرگترین تهدیدِ این روزهایِ مامانِ منم اینه که میگه :" پا میشی میای غذا بخوری یا بیارم تو اتاقت."

۴ نظر ۵ + ۰ -

" عنوان ندارد"


 موضوعی که بتونه یکیو از پا دربیاره باید توی دانشگاه تدریس بشه.

۰ نظر ۳ + ۰ -

" شکنجه ی روانی "

یکی از مخوف ترین جاهای دنیا بی شک یک ساعت نشستن روی یونیت دندانپزشکی و زیر دستِ دندانپزشکی ست که نمی دانی بلد است ذهن بخواند یا نه و مخوف تر از آن هجوم افکار مضحکی ست که انگار وقت سرشان قطع بوده، جدای آن دردی که باید با جان و دل قبولش کنی.

۳ نظر ۷ + ۰ -

" مرد بودن به جنسیت نیست "

نمی دانم کجا خوانده ام، اصلا نمی دانم همچین چیزی را خوانده ام یا نه، فقط می دانم  که اگر مردها، مرد باشند ما زن ها با خیال راحت زن می شویم و زنانگی می کنیم. مردها وقتی آنقدر مرد باشند ما زن ها هی دوست داریم با ناز حرف بزنیم، ناز کردن را یادمان نمی رود، لوس بودن ها را هم با خیال راحت خودمان می شویم و زنانگی می کنیم، به تمام معنا زن می شویم. گاهی اوقات هم درست برعکس، بعضی مرد ها در برخورد با ما زن ها آنقدر ناز و عشوه می آیند که حالمان را رسما بهم میزنند، حتی شده که از تکان دادن ظریف دست ها و راه رفتن با ناز و عشوه هم نگذشته اند و با همه ی این حرکات و حرف هایشان ما را تا مرز جنون کشیده اند  و اینطور مواقع هاست که ما زن ها باید زن بودن را بگذاریم کنار، آستین هایمان را بالا بزنیم، ناز کردن را فراموشش کنیم ،برویم توی جلد سخت بودن. صدایمان را کلفت کنیم و جلویشان در بیایم نه اینکه اثبات کنیم آنها مرد نیستند یا اینکه این اصول های زنانه مال ماست؛ نه. فقط برای راحتی خودمان. اینجاس که می فهمم زن  بودن به جنسیت نیست درست مثل وقتی که مرد بودن به جنسیت نیست  فقط یک چیز می ماند این وسط که ما زن ها، مرد نُما می شویم یا آن مردها، زن نما ؟!

۱ نظر ۵ + ۱ -

" دارن از تهران میان "

محمد معتمدی توی گوشم داره میخونه، سرمو تکیه دادم به شیشه ی اتوبوس و چشمام بسته اند، هی وسط اون همه حرفای مونده توی مغزم  دارم فکر میکنم اگر منِ چند ماه پیش اینجا نشسته بود محال بود که از کثیفی پنجره گذشته باشه و حاضر شده باشه سرش و تکیه بده، پنجمین ایستگاه هست که سوار میشن،  با سر و صداشون میفهمم دارن میرن حافظیه، چشمامو باز می کنم و نگاشون میکنم ، دخترک لاغر تر بهم لبخند میزنه، تحلیل مغزم که تموم میشه منم لبخند میزنم. دخترک کناری کوله ی دوربینشو جا به جا میکنه و راحت تر میشینه روی صندلیش، با هیجان خیلی زیاد روسریشو مرتب میکنه و رو به دوستش میگه: "یاسی تیپ ام مطمئنی که خوبه؟ دارن از تهران میانا." یاسی هم میگه که خیلی خوبه. و من چشمام میچرخه روی صورت گرد و تپل دخترک و بسته میشن و لبخند میزنم؛ دوست داشتنی هست. سه پایه دوربینش با یه صدای وحشتناک میفته کف اتوبوس، چشمام باز میشن و باید پیاده بشم.

۰ نظر ۵ + ۰ -

" بهانه های دوست داشتنی (3)"

میون همه همه و صدای پسر بچه های هشت، نه ساله؛ وسط دفتر و کتاب های پهن شده روی زمین نشسته بودم و گوش میدادم ، مهدی میخواست پلیس بشه و تفنگ داشته باشه . فرید یه دکتر مثل دکتر ایاز و روی تابلوش بنویسه دکتر فرید. علی شماره یک که به قول فرید همش تشنج میکنه می خواست بشه مهندس؛ علی شماره دو می خواست اسپایدر من بشه ، یه اسپایدر من شجاع، اشکان با اون معلولیت پاهاش می خواست فوتبالیست بشه و استقلالی. حامد دوست داشت خلبان بشه، خلبان هواپیمای جنگی و ابوالفضل می خواست بشه کفترباز! اگرم نشد مثل اکبر آقا مرغ پَر کنی بزنه .

 وقتی شنیدم منتها الیه آرزوی یک پسربچه 9 ساله اینه که بشه کفتر باز یا فوق فوقش مرغ پر کنی بزنه نمی دونستم باید خوشحال باشم یا  دلگیر. خوشحال از اینکه کفترباز بودن وسط اون همه دکتر و مهندس و خلبان و پلیس شدن برای یه پسربچه 9 ساله  به اندازه کافیه متفاوته و با اون استعدادی که ابوالفضل داره ممکنه یه نابغه محسوب بشه و دلگیرم  از دو تا  کمتر از آدم که اسم پدر و مادر رو یدک میکشن و با خودخواهی خودشون یه آدمو بدخت کرده اند و الان هیچ معلوم نیست کجا هستند  و بیشتر از همه از اون بالایی دلگیرم که هنور ناامید نشده و تمومش نمیکنه.

۲ نظر ۸ + ۰ -

" اگر خدا بودم (3)"

اگر یک روزی خدا می آمد و می گفت : " خدا بشو" بهش می گفتم " بنده ام ، نمی دونی چقدر کیف داره این بالا بنشینی و آدم ها رو کنار هم بچینی."

یکی از هزار تا اگر خدا بودم هایم .

۱ نظر ۴ + ۰ -

" لیفانِ ایکس شصت "

+ داری به چی فکر می کنی؟

- به کسی که این ماشین و طراحی کرده

+ چشه مگه؟

_ می دونی شبیه چیه؟ یه آدم دراز و تصور کن که شلوار سفید پوشیده بعد پاچه های شلوارشو زده بالا، بالاتر از زانو هاش؛ داره راه می ره. خیلی شبیه این ماشینه هست .

+ دیوونه ای بخدا

- . . .


+ امسال پاییز داره زود میره (جمله ی خبری)

۵ نظر ۴ + ۰ -

" کاش یکی حرف زدن یادم بدهد! "

بافت ِ زرکشی اش را توی دامن پِلیسه مشکی رنگی اش سفت کرده بود، پالتوی خاکستری و جوراب های خاکستری ای داشت. موهایش بلند بود، تا کمرش می ریخت؛ گیره سر زرشکی رنگی توی موهایش بود. دو تا چشم مشکی غمگین توی صورت گردِ سفیدش بیداد می کرد. قد اش تا کمر مادر تقریبا قد کوتاهش می رسید. توی ایستگاه پوستچی سوار شدند. پنج دقیقه ای که گذشت، مادرش گفت : "چند بار بهت بگم خجالت نکش، سرتو بالا بگیر و حرفاتو بزن، هرچی بهت میگم اول تو باید سلام کنی انگار هیچی، نکنه یادت میره؟ سکوت میشه بین مادر و دختر ، مادر دوباره سرشو از پنجره می گیره و میگه : توی مدرسه باید حرفاتو به خانمتون بگی، یاسمن خانم هیچکس یه دختر خجالتی رو دوست نداره؛ کافیه ببینم دوباره اینجوری خجالت می کشی . " دوباره سکوت می شود؛ کوله ام را روی شانه هایم سفت می کنم، نگاهی یه یاسمن می اندازم - سرش توی یقه اش است -  پیاده می شوم و بقیه را نمی شنوم؛ تا اسناد پیاده می روم ، یک خیابان به تمام توی سرم می چرخد که " هیچکس یه دختر خجالتی رو دوست نداره."
۲ نظر ۸ + ۰ -

" شما هم این روزا وقت کم میارید؟! "

آخرین باری که اینقدر ی خسته بودم را یادم نمیاد، خسته جسمی و راضی از تمام کارایی که کردم ، یه خستگیِ خیلی خوب. درد ریشه های موهاتونو تا حالا حس کردید وقتی که کش موهاتونو باز میکنید، چه حس دردناکِ خوبیه، دقیقا همینجوریه، از یک طرف دیگه نمیدونم چطور مغزمو خاموش کنم و بخوابم، و حتما این اولین شب از این چند ساله اخیره  که دوست دارم فردا و البته فردا ها برسند تا من زودتر به کارام برسم .


+ یه پسر همسایه داریم جدیدا هرموقع می بینه منو، میگه خسته نباشید حالا میخواد هفت صبح باشه، میخواد 10 صبح باشه، میخواد 12 ظهر باشه یا حتی 12 شب.

۳ نظر ۵ + ۰ -